LEO XIV
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่สิบสี่
GENERAL AUDIENCE/การเข้าเฝ้าแบบทั่วไป
Saint Peter’s Square Wednesday, 1st April 2026
ณ ลานหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตร นครรัฐวาติกัน
เมื่อวันพุธที่ 1 เมษายน 2026
Catechesis. The Documents of the Second Vatican Council. II. Dogmatic Constitution Lumen gentium. 6. Living stones in the Church and witnesses in the world: the laity in the People of God”
การเรียนคำสอนต่อเนื่อง : มองสภาสังคายนาวาติกันที่สองผ่านเอกสารของสภาสังคายนา II. สังฆธรรมนูญข้อเชื่อ Lumen Gentium ว่าด้วยพระศาสนจักร (6) ฆราวาสภายในประชากรของพระเจ้า : ศิลามีชีวิตในพระศาสนจักร และพยานในโลก
Dear brothers and sisters, good morning and welcome!
เจริญพรมายังพี่น้องชายหญิงที่รัก อรุณสวัสดิ์และยินดีต้อนรับ
Let us continue on our path of reflection on the Church as she is presented to us in the Conciliar Constitution Lumen gentium (LG). Today we will look at the fourth chapter, which deals with the laity. Let us all remember what Pope Francis liked to repeat: “Lay people are, put simply, the vast majority of the people of God. The minority — ordained ministers — are at their service” (Apostolic Exhortation Evangelii gaudium, 102).
พวกเรายังคงรำพึงไตร่ตรองเกี่ยวกับพระศาสนจักรดังที่นำเสนอในเนื้อหาของสังฆธรรมนูญ Lumen gentium ของสภาสังคายนาวาติกันที่สอง ซึ่งวันนี้เราจะพิจารณาเนื้อหาบทที่ 4 ที่กล่าวถึงฆราวาส ขอให้พวกเรานึกถึงสิ่งที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ตรัสไว้บ่อยครั้งว่า “ถ้าจะว่ากันอย่างง่าย ๆ ฆราวาสก็คือคนส่วนใหญ่ในประชากรของพระเจ้า ส่วนศาสนบริกร ซึ่งเป็นคนส่วนน้อย ก็ย่อมมีหน้าที่รับใช้พวกเขา” (สมณสาส์นเตือนใจ Evangelii gaudium, ข้อ 102)
This section of the Document seeks to explain, in positive terms, the nature and mission of the laity, after centuries in which they had been defined simply as those who are not part of the clergy or the consecrated life. For this reason, I would like to revisit with you a very beautiful passage that speaks of the greatness of the Christian condition: “Therefore, the chosen People of God is one: ‘one Lord, one faith, one baptism’ (Eph 4:5); sharing a common dignity as members from their regeneration in Christ, having the same filial grace and the same vocation to perfection; possessing in common one salvation, one hope and one undivided charity” (LG, 32).
[สังฆธรรมนูญ Lumen gentium] พยายามจะอธิบายเรื่องธรรมชาติและพันธกิจของฆราวาส[โดยตรง] หลังจากที่ก่อนหน้านี้หลายศตวรรษ มีการพูดถึงฆราวาสแต่เพียงในแง่ที่ว่า เป็นคนที่ไม่ใช่ศาสนบริกร หรือไม่ใช่ผู้ถวายตัว ด้วยเหตุนี้ พ่อจึงอยากจะพาลูกกลับไปพิจารณาถ้อยคำหนึ่งที่พูดถึงความยิ่งใหญ่ของการเป็นคริสตชนไว้อย่างสวยงามอย่างยิ่งว่า “ประชากรของพระเจ้าที่ได้รับการเลือกสรร ย่อมเป็นประชากรหนึ่งเดียว [ที่มี] ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าหนึ่งเดียว ความเชื่อหนึ่งเดียว ศีลล้างบาปหนึ่งเดียว’ (เทียบ อฟ 4:5) [และ]มีส่วนร่วมในศักดิ์ศรีอย่างเดียวกันในฐานะสมาชิกผู้เกิดใหม่ในพระคริสตเจ้า ได้รับพระหรรษทานแห่งการเป็นบุตร[ชายหญิงของพระเจ้า]เหมือนกัน และได้รับกระแสเรียกสู่ความสมบูรณ์แบบเหมือนกัน ทั้งยังล้วนมีส่วนในความรอดหนึ่งเดียว ความหวังหนึ่งเดียว และความรักหนึ่งเดียวที่ไม่อาจแบ่งแยกได้” (สังฆธรรมนูญ Lumen gentium, ข้อ 32)
Before any distinction of ministry or state of life, the Council affirms the equality of all the baptized. The Constitution does not want us to forget what it had already affirmed in the chapter on the People of God, namely that the condition of the messianic people is the dignity and freedom of the children of God (cf. LG, 9).
สภาสังคายนาได้ยืนยันว่า ทุกคนที่ได้รับศีลล้างบาปแล้วล้วนเท่าเทียมกัน ความเท่าเทียมนี้มีมาก่อนความแตกต่างในด้านหน้าที่หรือสถานะของชีวิต [สังฆธรรมนูญ Lumen gentium] ปรารถนาให้พวกเราไม่ลืมสิ่งที่ได้มีการยืนยันไว้แล้วในบทที่ว่าด้วยประชากรของพระเจ้า กล่าวคือ ความเป็นประชากรของพระเมสสิยาห์ ย่อมหมายถึงศักดิ์ศรีและเสรีภาพในฐานบุตรชายหญิงของพระเจ้า (เทียบ ข้อ 9)
Naturally, the greater the gift, the greater the commitment too. For this reason, the Council, along with dignity, also emphasizes the mission of the laity in the Church and in the world. But on what is this mission founded, and in what does it consist? The very description of the laity offered by the Council tells us: “The term laity is here understood to mean all the faithful… [who] are by baptism made one body with Christ and are constituted among the People of God; they are in their own way made sharers in the priestly, prophetical, and kingly functions of Christ; and they carry out for their own part the mission of the whole Christian people in the Church and in the world” (LG, 31).
เป็นธรรมดาอยู่ว่า ของประทานยิ่งใหญ่ ย่อมมาพร้อมกับหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ เมื่อสภาสังคายนาพูดถึงศักดิ์ศรี ก็ได้มีการเน้นถึงพันธกิจของฆราวาสทั้งในพระศาสนจักรและในโลกด้วย แล้วพันธกิจที่ว่านี้มีอะไรเป็นพื้นฐาน และมีเนื้อหาเป็นอย่างไร สภาสังคายนาได้บรรยายเกี่ยวกับฆราวาสไว้ดังนี้ว่า “คำว่าฆราวาสในที่นี้ พึงเข้าใจว่าหมายถึงผู้เชื่อทุกคน… ที่ได้ถูกทำให้เป็นร่างกายหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้าและเข้าเป็นส่วนหนึ่งในประชากรของพระเจ้าโดยอาศัยศีลล้างบาป เป็นเหตุให้เขาได้เข้าส่วนในบทบาทของพระคริสตเจ้าในการเป็นสมณะ ประกาศก และราชา ในรูปแบบเฉพาะของแต่ละคน และพวกเขาก็ย่อมกระทำกิจการในส่วนของตน โดยสอดคล้องกับพันธกิจของประชากรคริสตชนทั้งมวล ทั้งในพระศาสนจักรและในโลก ” (สังฆธรรมนูญ Lumen gentium, ข้อ 31)
The holy People of God, therefore, is never a formless mass, but the body of Christ, or, as Saint Augustine said, the Christus totus; it is a community organically structured by means of the fruitful relationship between the two forms of participation in the priesthood of Christ: the common priesthood of the faithful and the ministerial priesthood (cf. LG, 10). By virtue of Baptism, the lay faithful participate in the very priesthood of Christ. Indeed, “the supreme and eternal Priest, Christ Jesus, since He wills to continue His witness and service also through the laity, vivifies them in this Spirit and increasingly urges them on to every good and perfect work” (LG, 34).
ดังนั้น ประชากรศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าจึงไม่มีทางเป็นการรวมตัวอย่างไร้รูปร่าง หากแต่เป็นพระกายพระคริสตเจ้า ซึ่งนักบุญเอากุสตินเรียกว่าเป็น พระคริสตเจ้าเต็มองค์ [ประชากรของพระเจ้า]เป็นประชาคมที่ถูกจัดระบบเป็นส่วนต่าง ๆ อาศัยความสัมพันธ์อันบันดาลผลระหว่างรูปแบบสองอย่างแห่งการเข้าส่วนในสมณภาวะของพระคริสตเจ้า ซึ่งได้แก่ ความเป็นสมณะอย่างที่บรรดาผู้เชื่อมีอยู่ร่วมกัน และความเป็นสมณะของผู้ที่มีหน้าที่รับใช้ (เทียบ สังฆธรรมนูญ Lumen gentium, ข้อ 10) อาศัยศีลล้างบาป ฆราวาสย่อมได้เข้าส่วนอยู่ในสมณภาวะของพระคริสตเจ้า จริงทีเดียวว่า “พระคริสตเยซู ผู้ทรงเป็นสมณะสูงสุดและนิรันดร ทรงปรารถนาให้การเป็นพยานและการรับใช้ของพระองค์ดำรงอยู่ต่อเนื่องโดยผ่านทางบรรดาฆราวาสด้วย พระองค์จึงบันดาลชีวิตชีวาแก่พวกเขาอาศัยพระจิตเจ้า และทรงผลักดันพวกเขายิ่งขึ้นอยู่เสมอ ให้พวกเขากระทำกิจการทุกอย่างที่เป็นการดีและสมบูรณ์แบบ” (สังฆธรรมนูญ Lumen gentium, ข้อ 34)
In this regard, how can we fail to recall Saint John Paul II and his Apostolic Exhortation Christifideles Laici (30 December 1988)? In it, he emphasized that “the Council, with its rich doctrinal, spiritual and pastoral patrimony, has written as never before on the nature, dignity, spirituality, mission and responsibility of the lay faithful. And the Council Fathers, re-echoing the call of Christ, have summoned all the lay faithful, both women and men, to labour in the vineyard” (no. 2). In this way, my venerable Predecessor relaunched the apostolate of the laity, to which the Council dedicated a specific Document, which we will talk about later (cf. Second Vatican Ecumenical Council, Decree Apostolicam actuositatem, 18 November 1965).
ในแง่นี้ พวกเราไม่อาจละเลยที่จะนึกถึงสมเด็จพระสันตะปาปานักบุญยอห์น ปอลที่สอง และสมณสาส์นเตือนใจของพระองค์ที่ชื่อว่า Christifideles Laici (30 ธันวาคม 1988) ซึ่งพระองค์ได้เน้นย้ำไว้ว่า “สภาสังคายนา[วาติกันที่สอง] ซึ่งได้มอบมรดกอันมีค่าทั้งในด้านคำสอน ชีวิตจิต และงานอภิบาล ได้เขียนถึงธรรมชาติ ศักดิ์ศรี ชีวิตจิต พันธกิจ และหน้าที่รับผิดชอบของฆราวาสไว้อย่างที่ไม่เคยมีใครเขียนมาก่อน นอกจากนี้ บรรดาปิตาจารย์ในสภาสังคายนาก็ได้กล่าวสะท้อนเสียงเรียกของพระคริสตเจ้า ให้ฆราวาสทุกคนทั้งชายหญิง มาทำงานในไร่องุ่น[ของพระองค์]” (ข้อ 2) ในแง่นี้ [สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญยอห์น ปอลที่สอง]ได้ริเริ่มอีกครั้งให้ฆราวาสดำเนินงานแพร่ธรรมและรับใช้ ซึ่งเป็นสิ่งที่สภาสังคายนา[วาติกันที่สอง]นำไปกล่าวในเอกสารหนึ่งโดยเฉพาะ ที่พวกเราจะพูดถึงในภายหลัง (เทียบ กฤษฎีกา Apostolicam actuositatem ว่าด้วยงานแพร่ธรรมและรับใช้ของฆราวาส, 18 พฤศจิกายน 1965)
The vast field of the lay apostolate is not confined to the Church, but extends to the world. Indeed, the Church is present wherever her children profess and bear witness to the Gospel: in the workplace, in civil society and in all human relationships, wherever they, through their choices, show the beauty of Christian life, which foretells here and now the justice and peace that will be accomplished in the Kingdom of God. The world needs to “be permeated by the spirit of Christ, and more effectively fulfil its purpose in justice, charity and peace” (LG, 36). And this is possible only through the contribution, service and witness of the laity!
งานแพร่ธรรมและรับใช้ของฆราวาสเป็นสิ่งที่มีขอบเขตกว้างขวาง ไม่จำกัดอยู่แต่ในพระศาสนจักรเท่านั้น แต่ยังขยายไปยัง[การทำงาน]ในโลกด้วย จริงทีเดียวว่า พระศาสนจักรย่อมมีตัวตนอยู่ในทุกหนแห่ง เมื่อใดก็ตามที่บุตรชายหญิงของพระศาสนจักรได้ประกาศและเป็นพยานถึงพระวรสาร ทั้งในที่ทำงาน ในภาคประชาสังคม ในความสัมพันธ์ทุกรูปแบบของมนุษย์ และในทุกที่ที่[คริสตชน]ตัดสินใจเลือกหนทางที่แสดงออกถึงความงามของชีวิตคริสตชน และเป็นการบ่งชี้ล่วงหน้าถึงภาพของความยุติธรรมและสันติสุขซึ่งจะเป็นจริงบริบูรณ์ในพระอาณาจักรของพระเจ้า พวกเราจำเป็นต้องทำให้ “พระจิตของพระคริสตเจ้าได้ซึมซาบแผ่ขยายไป” ทั่วโลก เพื่อที่โลกจะได้ “บรรลุวัตถุประสงค์ของตนได้อย่างมีผลยิ่งขึ้น ภายในความยุติธรรม ความรัก และสันติสุข” (สังฆธรรมนูญ Lumen gentium, ข้อ 36) และสิ่งนี้ก็จะเป็นจริงได้ต่อเมื่อฆราวาสมีส่วนทำประโยชน์ รับใช้ และเป็นพยาน
It is an invitation to be the Church ‘which goes forth’ that Pope Francis spoke to us about: a Church embodied in history, always open to mission, in which we are all called to be missionary disciples, apostles of the Gospel, witnesses of the Kingdom of God, bearers of the joy of Christ whom we have encountered!
นี่คือคำเชื้อเชิญให้[พวกเรา]เป็นพระศาสนจักรที่ “ก้าวไปข้างหน้า” ดังที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ตรัสไว้ คือ ให้เราเป็นพระศาสนจักรที่เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ เปิดกว้างเสมอต่อการประกาศ และให้พวกเราทุกคนเป็นศิษย์ธรรมทูต เป็นผู้นำพาพระวรสาร เป็นพยานถึงพระอาณาจักรของพระเจ้า และเป็นผู้นำพาความปีติยินดีของพระคริสตเจ้า ผู้ซึ่งพวกเราได้พบเจอแล้ว
Brothers and sisters, may the Easter we are preparing to celebrate renew in us the grace to be, like Mary Magdalene, like Peter and John, witnesses of the Risen One!
พี่น้องชายหญิงทั้งหลาย ขอให้ปัสกาที่พวกเราเตรียมเฉลิมฉลองอยู่นี้ จงฟื้นฟูพระหรรษทานในตัวเราอีกครั้ง เพื่อที่เราจะได้เป็นพยานถึงพระผู้ทรงกลับคืนพระชนม์ชีพแล้ว เหมือนกับที่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา นักบุญเปโตร และนักบุญยอห์น ได้กระทำ
พระดำรัสของสมเด็จพระสันตะปาปาหลังการสอนคำสอน
I extend a warm welcome to all the English-speaking pilgrims and visitors taking part in today’s Audience, especially those coming from Nigeria, the Philippines and the United States of America. […] May this Holy Week lead us to celebrate the resurrection of the Lord Jesus with hearts that are purified and renewed by the grace of the Holy Spirit. Upon all of you and your families, I invoke the joy and peace of our Lord Jesus Christ. God bless you all!
พ่อขอส่งคำทักทายอย่างอบอุ่นแก่ผู้แสวงบุญและผู้มาเยือนที่พูดภาษาอังกฤษที่ได้มาหาพ่อในวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่มาจากไนจีเรีย ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา […] ขอให้สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้จงนำพาพวกเราไปสู่การเฉลิมฉลองพระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนพระชนม์ชีพ ด้วยหัวใจที่ได้รับการชำระล้างให้บริสุทธิ์และได้รับการฟื้นฟูด้วยพระหรรษทานของพระจิตเจ้า พ่อขอให้ลูกทุกคนและครอบครัวของพวกลูกจงได้รับความปีติยินดีและสันติสุขของพระเยซูคริสตเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทั้งหลาย ขอให้พระเจ้าโปรดประทานพระพรแก่ลูกทุกคน
Il mio pensiero va altresì ai giovani, ai malati e agli sposi novelli. Dal mistero pasquale, che in questi giorni contempliamo, venga un incoraggiamento a fare della vostra vita un servizio gioioso al prossimo, specialmente alle persone più deboli. A tutti la mia benedizione!
ท้ายสุด พ่อมีความระลึกถึงบรรดาเยาวชน บรรดาคนป่วย และบรรดาคนที่เพิ่งแต่งงาน ขอให้ธรรมล้ำลึกแห่งปัสกาที่พวกเรารำพึงอยู่ในช่วงเวลานี้ จงเป็นกำลังใจให้พวกลูกเจริญชีวิตรับใช้เพื่อนบ้านด้วยความปีติยินดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนที่อ่อนแอต้องการความช่วยเหลือ พ่อขออวยพรลูกทุกคน
ใจความสรุปการสอนคำสอนของสมเด็จพระสันตะปาปา
Dear brothers and sisters, In our ongoing catechesis on the Dogmatic Constitution Lumen Gentium, we turn today to consider the laity. Rather than limiting itself to defining the laity for what they are not, the Second Vatican Council sought to shed light on their innate dignity as members of the People of God and underline the peculiarity of their role in the mission of the Church. Having been incorporated into Christ through Baptism, the laity are made sharers in their own way in his priestly, prophetic and kingly office. The Church is present wherever her children profess the Gospel and bear witness to Christ. For this reason, lay men and women are particularly called to carry Christ’s presence to all spheres of life and so transform them from within by bearing witness to the beauty of a life in Christ and the elevating power of his grace.
พี่น้องที่รักทั้งหลาย ในการเรียนคำสอนต่อเนื่องเกี่ยวกับ[สังฆธรรมนูญข้อเชื่อ Lumen Gentium ของ]สภาสังคายนาวาติกันที่สอง[ว่าด้วยพระศาสนจักร] วันนี้พวกเราจะพิจารณาเกี่ยวกับฆราวาส การให้นิยามเกี่ยวกับฆราวาส[แต่เดิมนั้นกระทำกัน]ด้วยการกล่าวว่าฆราวาส “ไม่ใช่” อะไร แต่สภาสังคายนาวาติกันที่สองไม่ได้ทำเช่นนั้น เพราะสภาสังคายนาได้ชี้ถึงศักดิ์ศรีที่ฆราวาสมีอยู่ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของประชากรของพระเจ้า ทั้งยังได้เน้นความพิเศษของบทบาทฆราวาสภายในพันธกิจของพระศาสนจักร การที่ฆราวาสได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งในพระคริสตเจ้าผ่านทางศีลล้างบาป ย่อมทำให้ฆราวาสได้เข้าส่วนในบทบาทของพระเยซูเจ้าในการเป็นสมณะ ประกาศก และราชา ในรูปแบบเฉพาะของแต่ละคน และเมื่อใดก็ตามที่บุตรชายหญิงของพระศาสนจักรเป็นผู้ประกาศพระวรสารและเป็นพยานถึงพระคริสตเจ้า พระศาสนจักรก็ย่อมจะมีอยู่ในที่นั้น ด้วยเหตุนี้ ฆราวาสชายหญิงจึงได้รับเรียกเป็นพิเศษให้นำพาพระคริสตเจ้าให้ไปประทับอยู่ในทุกพื้นที่ของชีวิตเพื่อเปลี่ยนแปลงพื้นที่เหล่านั้นจากภายใน ด้วยการเป็นพยานถึงความงามของชีวิตในพระคริสตเจ้า ตลอดจนเป็นพยานถึงอานุภาพของพระหรรษทานในการบันดาลสิ่งต่าง ๆ ให้ดีงามยิ่งขึ้นด้วย
(วิษณุ ธัญญอนันต์ และวรินทร เติมอริยบุตร แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เก็บการสอนคำสอน General audience ของพระสันตะปาปาเลโอมาแบ่งปันและเพื่อการไตร่ตรอง)