ADDRESS OF POPE LEO XIV
TO PARTICIPANTS IN THE GENERAL ASSEMBLY
OF THE “OPERA DI MARIA” – FOCOLARE MOVEMENT
พระดำรัสของสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่สิบสี่
ต่อผู้เข้าร่วมประชุมใหญ่สามัญของขบวนการโฟโคลาเร
Clementine Hall
Saturday, 21 March 2026
ณ หอประชุมเคลเมนตีนา นครรัฐวาติกัน
เมื่อวันเสาร์ที่ 21 มีนาคม 2026
I am pleased to meet you this afternoon, after you have taken part in the General Assembly of the Focolare Movement. I greet the President, Margaret Karram, who has just been re-elected for a second term, and the new Co-President, Fr. Roberto Eulogio Almada. May the Lord bless your service!
พ่อดีใจที่ได้พบกับพวกลูกในบ่ายวันนี้ หลังจากที่พวกลูกได้ร่วมการประชุมใหญ่สามัญของขบวนการโฟโคลาเร พ่อขอทักทายมาร์กาเร็ต กัรรอม ที่เพิ่งได้รับเลือกเป็นประธานอีกครั้งเป็นวาระที่สอง และขอทักทายคุณพ่อโรแบร์โต เอวโลจีโอ อัลมาดา ที่ได้รับเลือกเป็นประธานร่วมคนใหม่ ขอให้พระเจ้าโปรดประทานพระพรแก่งานรับใช้ของพวกลูก
You have all been attracted by the charism of the Servant of God Chiara Lubich, which has shaped your personal existence and the style of your community life. Every charism in the Church expresses an aspect of the Gospel that the Holy Spirit brings to the fore in a given historical period, for the good of the Church herself and for the good of the entire world. For you, this is the message of unity: unity among human beings, which is the fruit and reflection of Christ’s unity with the Father: “That they may all be one; even as thou, Father, art in me and I in thee” (Jn 17:21).
สิ่งที่ดึงดูดพวกลูกทุกคนคือพระพรพิเศษที่ผู้รับใช้พระเจ้า คีอารา ลูบิค ได้รับ พระพรนี้ได้ก่อร่างประสบการณ์ส่วนตัวของลูก และได้วางรูปแบบชีวิตประชาคมของพวกลูกด้วย พระพรพิเศษทุกอย่างในพระศาสนจักรล้วนเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงแง่มุมบางอย่างในพระวรสารซึ่งพระจิตเจ้าได้ทรงบันดาลให้โดดเด่นเป็นพิเศษในแต่ละยุคสมัย เพื่อประโยชน์ของพระศาสนจักร และเพื่อประโยชน์ของทุกคนในโลกด้วย สำหรับพวกลูก [พระพรพิเศษที่ว่านี้]คือสารแห่งเอกภาพ คือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของมนุษย์ทั้งหลาย ซึ่งเป็นภาพสะท้อนและเป็นผลจากเอกภาพที่พระคริสตเจ้าทรงมีอยู่กับพระเจ้าพระบิดา [ดังที่พระองค์ตรัสไว้ว่า] “เพื่อให้ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงอยู่ในข้าพเจ้า และข้าพเจ้าอยู่ในพระองค์” (ยน 17:21)
You live this spirit of unity first and foremost amongst yourselves, and you bear witness to it everywhere as a new possibility for fraternal, reconciled and joyful life amongst people of different ages, cultures, languages and religious beliefs. It is a seed, simple yet powerful, which attracts thousands of men and women, inspires vocations, generates a drive for evangelization, but also social, cultural, artistic and economic works, which are a leaven for ecumenical and interreligious dialogue. There is a great need for this leaven of unity today, because the poison of division and conflict tends to contaminate hearts and social relationships, and must be countered with the Gospel witness of unity, dialogue, forgiveness, and peace. Through you too, God has prepared, over the past decades, a great people of peace, who at this very moment in history are called to act as a counterweight and a bulwark against so many sowers of hatred who are dragging humanity back to forms of barbarism and violence.
พวกลูกได้เจริญชีวิตด้วยจิตวิญญาณเช่นนี้ เหนือสิ่งอื่นใด คือในหมู่พวกลูกเอง และลูกก็ได้เป็นพยานถึง[เอกภาพ]อยู่ในทุกหนแห่ง [เพื่อให้ผู้คนได้เห็นว่า] เอกภาพเป็นความเป็นไปได้อย่างใหม่ ซึ่งจะทำให้ผู้คนที่มีอายุต่างกัน มีวัฒนธรรมต่างกัน มีภาษา และความเชื่อศาสนาต่างกัน สามารถอยู่ร่วมกันได้ด้วยความเป็นพี่น้อง ความปรองดอง และความชื่นชมยินดี สิ่งนี้ได้เป็นเมล็ดพันธุ์ที่เรียบง่ายและทรงพลัง ซึ่งนอกจากจะดึงดูดผู้คนชายหญิงจำนวนมาก และเป็นแรงบันดาลใจแก่กระแสเรียก เป็นแรงผลักดันสู่การประกาศข่าวดีแล้ว ยังเป็นสิ่งที่ผลักดันการงานในด้านสังคม วัฒนธรรม ศิลปะ และเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นเชื้อแป้งสำหรับการเสวนากับคริสตชนนิกายอื่น และกับผู้คนที่นับถือศาสนาอื่นด้วย เชื้อแป้งแห่งเอกภาพเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมากในปัจจุบัน เพราะทุกวันนี้ จิตใจและความสัมพันธ์ของผู้คนมากมายกำลังปนเปื้อนด้วยพิษแห่งความแตกแยกและความขัดแย้ง และการจะรับมือภาวะเช่นนี้ได้ ก็จำต้องอาศัยการเป็นพยานถึงพระวรสารแห่งเอกภาพ การเสวนา การให้อภัย และสันติสุข พวกลูกได้มีส่วนเป็นเครืองมือที่พระเจ้าทรงใช้เพื่อตระเตรียมประชากรแห่งสันติสุขในยุคสมัยปัจจุบัน ซึ่งบัดนี้ถูกเรียกให้ออกมาเป็นพลังต่อต้านการหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชัง ซึ่งมุ่งจะชักนำมนุษยชาติให้ย้อนกลับไปสู่ความป่าเถื่อนและความรุนแรง
In addition to this important witness of unity and peace, you, dear friends, have been entrusted with the responsibility to keep alive the charism of your Movement in the post-foundational phase, a phase that does not end with the first generational transition after the passing of the founder, but extends beyond it. At this time, you are called to discern together which aspects of your communal life and your apostolate are essential, and must therefore be maintained, and which, on the other hand, are tools and practices that, although long in use, are not essential to the charism, or have presented problematic aspects and should therefore be abandoned.
นอกจากงานสำคัญในการเป็นพยานถึงเอกภาพและสันติสุขแล้ว พวกลูกยังได้รับมอบหมายหน้าที่อีกอย่างหนึ่ง คือ การรักษาพระพรพิเศษของขบวนการของลูกเอาไว้ในช่วงเวลาที่เป็นระยะหลังการก่อตั้งองค์กรของพวกลูก ซึ่งช่วงเวลาที่ว่านี้ไม่ได้จบลงเพียงแค่เมื่อผู้ก่อตั้งล่วงลับไป และมีการเปลี่ยนผ่านหน้าที่จากผู้คนรุ่นก่อตั้งสู่รุ่นต่อมาเท่านั้น หากแต่เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานยิ่งกว่า ในตอนนี้ พวกลูกได้รับเรียกให้ไตร่ตรองแยกแยะร่วมกันว่า ในการใช้ชีวิตร่วมกันและการทำงานประกาศของพวกลูก อะไรเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องรักษาไว้ และอะไรที่เป็นการปฏิบัติหรือวิธีการบางอย่าง ซึ่งถึงแม้จะเคยทำกันมานาน แต่ไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับพระพรพิเศษ หรืออาจเป็นสิ่งที่นำมาซึ่งปัญหา จึงจำต้อง[เปลี่ยนแปลงแก้ไข หรือ]ละทิ้ง
This phase also demands strong commitment to transparency on the part of those who hold roles of responsibility at all levels. Indeed, transparency is on the one hand a prerequisite for credibility and on the other is required because the charism is a gift of the Holy Spirit for which all members are responsible. They therefore have the right and the duty to feel that they are partners in the Work to which they have committed themselves with total dedication. Remember, too, that the involvement of members is always an added value: it stimulates growth, both of individuals and of the Work, brings out the latent resources and potential of each person, fosters a sense of responsibility and promotes the contribution of all.
ระยะเวลาที่ว่านี้ยังเป็นช่วงที่ลูกต้องมุ่งมั่นเป็นพิเศษ เพื่อทำให้ผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบในทุกระดับทำงานอย่างโปร่งใส จริงอยู่ว่าความโปร่งใสเป็นเงื่อนไขสำคัญที่นำมาซึ่งความน่าเชื่อถือ แต่ในอีกด้านหนึ่ง ความโปร่งใสก็เป็นสิ่งจำเป็น เพราะพระพรพิเศษเป็นสิ่งที่พระจิตเจ้าประทานให้ ดังนั้นสมาชิกทุกคน[ในขบวนการ]จึงมีส่วนรับผิดชอบ[ในของประทานนี้] และพวกเขาย่อมมีสิทธิและหน้าที่ที่จะตระหนักว่า ตนเป็นส่วนหนึ่งในการงานที่ตนได้มุ่งมั่นพยายามอย่างเต็มที่ด้วยความอุทิศตน นอกจากนี้ ลูกจะต้องไม่ลืมว่า การมีส่วนร่วมของสมาชิกย่อมทำให้เกิดคุณค่าอย่างอื่นเป็นของแถมเสมอ กล่าวคือ เป็นแรงกระตุ้นสู่การเติบโตทั้งของปัจเจกและของการงาน[ที่เขาทำ] เป็นการดึงทรัพยากรและศักยภาพที่ซ่อนอยู่ในแต่ละคนออกมา เป็นการสร้างจิตสำนึกแห่งความรับผิดชอบ และเป็นการส่งเสริมให้ทุกคนมีส่วนร่วมทำประโยชน์ด้วย
The responsibility for common discernment, entrusted to you all, also encompasses the way in which the charism of unity must be translated into styles of community life that allow the beauty of the Gospel’s newness to shine forth and, at the same time, respect the freedom and conscience of individuals, valuing the gifts and uniqueness of each person. We can reflect on the fact that Jesus, in His priestly prayer, after saying “that they may all be one”, added “even as thou art in me and I in thee” (Jn 17:21), thus relating the unity among the disciples to a higher unity, that between the Father and the Son.
หน้าที่ในการร่วมกันไตร่ตรองแยกแยะ ซึ่งลูกทุกคนได้รับมอบหมาย ยังรวมถึง[การไตร่ตรองแยกแยะเกี่ยวกับ]แนวทางในการแปรรูปพระพรพิเศษแห่งเอกภาพให้ออกมาเป็นชีวิตประชาคม ที่ซึ่งความงามอย่างใหม่ของพระวรสารจะสามารถฉายแสงออกมาได้ และในขณะเดียวกัน ก็มีความเคารพต่อเสรีภาพและมโนธรรมของปัจเจก โดยเล็งเห็นคุณค่าและเอกลักษณ์ของผู้คนแต่ละคน พวกเราสามารถรำพึงไตร่ตรองได้ดังนี้ว่า หลังจากที่พระเยซูเจ้าทรงอธิษฐานภาวนา[เพื่อผู้คนทั้งหลาย] ขอ “ให้ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน” แล้ว พระองค์ก็ตรัสต่อไปว่า “เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงอยู่ในข้าพเจ้า และข้าพเจ้าอยู่ในพระองค์” (ยน 17:21) เป็นการเชื่อมโยงเอกภาพของบรรดาศิษย์เข้ากับเอกภาพที่สูงส่งยิ่งกว่า กล่าวคือ เอกภาพระหว่างพระบิดากับพระบุตร
This means that the unity you endeavour to live and bear witness to is achieved primarily “in God”, in the fulfilment of His holy will, and as a consequence in the shared commitment of communion and community life, sustained and guided by those entrusted with this service. Unity is a gift and, at the same time, a task and a call addressed to each one of us. Everyone is called to discern God’s will and how the truth of the Gospel can be realized in the various situations of community or apostolic life. And everyone on this path of discernment must exercise fraternity, sincerity, frankness and above all humility, freedom from oneself and from one’s own point of view. The unity of all in God is an evangelical sign that is a prophetic force for the world.
สิ่งนี้ย่อมหมายความว่า ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันที่ลูกมุ่งจะเจริญชีวิตและเป็นพยานถึงนั้น โดยหลักแล้วย่อมจะต้องสำเร็จไป “ในพระเจ้า” ในการปฏิบัติตามพระประสงค์ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และในผลที่ย่อมจะตามมา คือความมุ่งมั่นสู่ความสนิทสัมพันธ์และการใช้ชีวิตร่วมกัน ด้วยความเกื้อหนุนและการนำทางโดยผู้คนที่ได้รับมอบหมายหน้าที่รับใช้ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเป็นของประทานอย่างหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นหน้าที่ และเป็นเสียงเรียกที่มุ่งยังพวกเราแต่ละคนด้วย คนทุกคนย่อมถูกเรียกให้ไตร่ตรองแยกแยะว่า อะไรคือพระประสงค์ของพระเจ้า และหนทางใดที่จะเป็นการนำความจริงแห่งพระวรสารไปปฏิบัติในสถานการณ์ต่าง ๆ ของชีวิต ทั้งในการใช้ชีวิตร่วมกัน และในการทำงานประกาศ ทุกคนที่ก้าวเดินอยู่บนเส้นทางแห่งการไตร่ตรองแยกแยะนี้จะต้องกระทำตนด้วยความเป็นพี่น้อง ความจริงใจ ความตรงไปตรงมา และเหนือสิ่งอื่นใด คือความสุภาพถ่อมตน โดยไม่ยึดติดกับตนเองและมุมมองของตนเอง หากว่าทุกคนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในพระเจ้า นั่นก็ย่อมเป็นเครื่องหมายที่จะประกาศข่าวดี และเป็นประกาศกที่ทรงพลังสำหรับโลกได้
Unity, then, must not be understood as uniformity of thought, opinion and lifestyle; indeed, this could lead to a devaluation of one’s own convictions, to the detriment of personal freedom and of listening to one’s own conscience. Chiara Lubich affirmed that the premise of every rule is charity (cf. Preface to the Statutes). It is therefore necessary that unity be constantly nourished and sustained by mutual charity, which demands magnanimity, benevolence and respect; that charity that is not boastful, is not proud, does not seek its own interests, nor keep a record of wrongs, but rejoices only in the truth (cf. 1 Cor 13:4–6).
ดังนั้น เราจะต้องเข้าใจว่า เอกภาพไม่ใช่การที่ทุกคนมีความคิด ความเห็น และวิถีชีวิตอย่างเดียวกัน เพราะถ้าหาก[เรามองว่าเอกภาพเป็นเช่นนี้] ก็อาจทำให้ผู้คนด้อยค่าความคิดของตนเอง นำไปสู่การบ่อนทำลายเสรีภาพส่วนตัวของแต่ละคน และบ่อนทำลาย[คุณค่าของ]การรับฟังมโนธรรมของตนด้วย [ผู้รับใช้พระเจ้า] คีอารา ลูบิค ได้กล่าวไว้ว่า กฎเกณฑ์ทุกอย่างล้วนมีพื้นฐานคือความรักความเมตตา (เทียบ อารัมภบทของกฎคณะโฟโคลาเร) เอกภาพจึงจำเป็นต้องได้รับการบำรุงเลี้ยงดูและเสริมกำลังอยู่เสมอจากความรักความเมตตาที่ผู้คนมีให้แก่กัน และในการนี้ ผู้คนก็จะต้องมีความใจกว้าง มีความปรารถนาดี และมีความเคารพ[ซึ่งกันและกัน] ความรักความเมตตาเช่นนี้จะต้องไม่โอ้อวด ไม่จองหอง ไม่แสวงหาประโยชน์แก่ตนเอง และไม่จดจำความผิดของผู้อื่น หากแต่จะต้องมีความชื่นชมยินดีในความจริงเท่านั้น (เทียบ 1 คร 13:4–6)
Dear friends, let us thank the Lord together for the great spiritual family that was born from the charism of Chiara Lubich. For the young people present in your groups, who see with clear eyes the beauty of. the call to be instruments of unity and of peace in the world. For families, who have been renewed and strengthened by the presence of Jesus in the midst of their family life. For the bishops, priests and consecrated men and women who have seen the gift of their ministry and their religious life renewed through contact with your Movement and your spirituality. For the many Focolare members who, often with heroic dedication, continue to live a life of prayer, work, dialogue and evangelization throughout the world, following the model of apostolic life of the first generations of Christians. And let us give thanks for the countless fruits of holiness, known and unknown, which the return to the Gospel, promoted by you, has brought to the Church throughout these years.
มิตรที่รักทั้งหลาย ขอให้พวกเราร่วมกันขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับครอบครัวฝ่ายจิตอันยิ่งใหญ่ที่ถือกำเนิดจากพระพรพิเศษที่ที่ผู้รับใช้พระเจ้า คีอารา ลูบิค ได้รับ ขอให้พวกเราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับเยาวชนในกลุ่มของพวกลูก ที่มีสายตามองเห็นความงดงามของกระแสเรียกในการเป็นเครื่องมือแห่งเอกภาพและสันติสุขในโลก ขอให้พวกเราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับบรรดาครอบครัว ที่ได้รับการฟื้นฟูและเสริมกำลังจากพระเยซูเจ้า ผู้ทรงประทับอยู่ในท่ามกลางชีวิตครอบครัวของพวกเขา ขอให้พวกเราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับบรรดาบิชอป บาทหลวง และผู้ถวายตัวทั้งชายหญิง ซึ่งได้รับการฟื้นฟูของประทานแห่งงานรับใช้และชีวิตนักบวชให้มีชีวิตชีวาขึ้นใหม่จากการได้สัมผัสกับขบวนการและจิตตารมณ์ของพวกลูก ขอให้พวกเราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับสมาชิกจำนวนมากมายในขบวนการโฟโคลาเรที่ได้อุทิศตนอย่างกล้าหาญเพื่อเจริญชีวิตแห่งการอธิษฐานภาวนา การทำงาน การเสวนา และการประกาศข่าวดีทั่วโลก ตามแบบอย่างการประกาศของบรรดาคริสตชนรุ่นแรก และขอให้พวกเราขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับผลแห่งความศักดิ์สิทธิ์อันอุดมนับไม่ถ้วน ทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ซึ่งพวกลูกได้ทำให้เกิดขึ้นในพระศาสนจักร ด้วยการส่งเสริมให้ผู้คนกลับใจสู่พระวรสาร ตลอดช่วงเวลายาวนานที่พวกลูกได้ดำเนินงานมาแล้ว
I encourage you to continue on your journey and I bless you wholeheartedly, invoking the intercession of the Virgin Mary upon you all, that she may protect you and always accompany you with her maternal help. Thank you!
พ่อขอเป็นกำลังใจให้พวกลูกทุกคนก้าวเดินบนเส้นทางนี้ต่อไป และขออวยพรลูกทุกคนด้วยความยินดี ขอให้พระนางมารีย์พรหมจารีโปรดเสนอวิงวอนเพื่อลูกทั้งหลาย ขอให้ท่านโปรดคุ้มครองพวกลูก โปรดอยู่เคียงข้างพวกลูก และโปรดช่วยเหลือพวกลูกด้วยความเมตตาอย่างมารดาอยู่เสมอ พ่อขอขอบใจลูกทุกคน
(วิษณุ ธัญญอนันต์ และวรินทร เติมอริยบุตร แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เก็บพระสมณดำรัส Address ของพระสันตะปาปาเลโอมาแบ่งปันและเพื่อการไตร่ตรอง)