บทเทศน์วันอาทิตย์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา ปีพิธีกรรม A
1 พงศ์กษัตริย์ 3:5, 7-12 | โรม 8:28-30 | มัทธิว 13:44-52
โอกาสวันผู้สูงอายุและผู้สูงวัยโลก และวันฉลองนักบุญยออากิมและนักบุญอันนา
หัวข้อเทศน์: “สมบัติล้ำค่าที่โลกซื้อไม่ได้”
ถ้าผมถามว่า… “ถ้าพระเจ้าประทานพรให้หนึ่งข้อ จะขออะไร?”
บางคนคงตอบ
- ขอให้สุขภาพแข็งแรง
- ขอใหมีเงิน
- ขอให้ลูกสอบติด
- ขอให้ได้งานดี ๆ
- ขอให้หมดหนี้หมดสิน
- ขอให้ถูกรางวัลที่หนึ่งสักครั้ง! ฯลฯ
แต่คำตอบของกษัตริย์ซาโลมอนกลับทำให้พระเจ้าทรงยิ้ม
“ขอพระองค์ประทานปรีชาญาณแก่ผู้รับใช้ของพระองค์”
พระองค์ไม่ได้ขอเงิน ไม่ได้ขออำนาจ ไม่ได้ขออายุยืน ไม่ได้ขอชัยชนะเหนือศัตรู
แต่ขอ “หัวใจที่รู้จักแยกแยะ” และพระเจ้าตรัสว่า…” เพราะเจ้ามิได้ขอความมั่งคั่งหรือชีวิตยืนยาว เราจะให้ทั้งปรีชาญาณ และสิ่งอื่นเพิ่มเติมด้วย”
นี่คือบทเรียนแรก เมื่อเราขอสิ่งที่พระเจ้าทรงเห็นว่าสำคัญ พระองค์มักประทานมากกว่าที่เราขอ
พระวรสารวันนี้น่าคิดอย่างยิ่ง
พระเยซูเจ้าตรัสถึงชายคนหนึ่งพบขุมทรัพย์ในนา
เขา…กลับบ้าน ขายทุกอย่าง แล้วซื้อที่ดินแปลงนั้น
อีกคนหนึ่งพบไข่มุกล้ำค่า เขาขายทุกอย่างเช่นกัน
ทำไม? เพราะเมื่อพบ “ของจริง” ของอย่างอื่นก็หมดค่าไปทันที
ปัญหาในชีวิตทุกวันนี้ไม่ใช่ “ไม่มีสมบัติ” แต่คือ เราให้คุณค่าผิดสิ่ง
โลกกำลังสอนว่า -ยอดผู้ติดตามสำคัญกว่าเพื่อนแท้
-เงินสำคัญกว่าความซื่อสัตย์
-ชื่อเสียงสำคัญกว่าความจริง
-ตำแหน่งสำคัญกว่าความรัก
แต่พระเยซูเจ้าตรัสว่าพระอาณาจักรของพระเจ้า คือสมบัติที่คุ้มค่าพอจะแลกทุกสิ่ง
นักบุญเปาโลยืนยันหนักแน่น
“พระเจ้าทรงบันดาลให้ทุกสิ่งร่วมกันก่อผลดีแก่ผู้ที่รักพระองค์”
เปาโลไม่ได้พูดว่า “ทุกอย่างเป็นเรื่องดี”
แต่พูดว่า พระเจ้าทรงเปลี่ยนแม้สิ่งเลวร้าย ให้กลายเป็นความดีได้
นี่คือความหวังของคริสตชน
ข้อคิดสำหรับวันนี้
ทุกวันนี้โลกเต็มไปด้วยการแข่งขัน เด็กแข่งขันตั้งแต่อนุบาล, ผู้ใหญ่แข่งขันทั้งชีวิต, บริษัทแข่งขัน, ประเทศแข่งขัน, AI แข่งขัน, ทุกคนวิ่งเร็วขึ้น แต่คำถามคือ เราวิ่งไปทางไหน? ถ้าวิ่งเร็ว แต่ไปผิดทางก็ยิ่งห่างจากเป้าหมาย
หลายคนมีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวเล็กลง
มีโทรศัพท์แพงขึ้น แต่บทสนทนากับคนในบ้านสั้นลง
มีข้อมูลมากขึ้น แต่ปรีชาญาณน้อยลง
พระวรสารวันนี้จึงถามเรา “สมบัติที่แท้จริงของชีวิตคืออะไร?”
วันผู้สูงอายุและระลึกถึงนักบุญยออากิมกับอันนา
วันนี้พระศาสนจักรยังเชิญเราให้ระลึกถึงนักบุญยออากิมและนักบุญอันนา
คุณตาและคุณยายของพระเยซูเจ้า
พระคัมภีร์ไม่ได้บันทึกคำพูดของท่านแม้แต่ประโยคเดียว
แต่ลองคิดดู ถ้าท่านทั้งสองไม่ได้อบรมพระนางมารีย์อย่างดี
โลกคงไม่ได้เห็นหญิงสาวผู้กล่าวว่า “ข้าพเจ้าคือผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า”
คนชราอาจไม่ได้สร้างตึกสูง แต่อาจสร้าง “คน”
และการสร้างคน ยิ่งใหญ่กว่าการสร้างอาคาร
ทุกวันนี้สังคมชอบของใหม่ แต่พระศาสนจักรยังเห็นคุณค่าของ “ผู้เฒ่าผู้แก่”
เพราะ ต้นไม้ใหญ่เกิดจากรากที่ลึก
คนหนุ่มสาวคือกิ่งก้าน แต่ผู้สูงวัยคือราก ถ้าตัดราก ต้นไม้ก็ล้ม
พระสันตะปาปาฟรานซิสเคยเตือนอยู่เสมอว่า
“สังคมที่ลืมผู้สูงอายุ คือสังคมที่กำลังลืมความทรงจำของตนเอง”
ผู้สูงอายุไม่ได้เป็นเพียงผู้ที่ “เคยทำ” แต่เป็นผู้ที่ “ยังมีบางสิ่งที่ไม่มีใครแทนได้”
คือ ประสบการณ์, ความอดทน, การให้อภัย, และความเชื่อที่ผ่านการทดลอง
บางครั้งหลานอาจจำคำสอนในห้องเรียนไม่ได้ แต่จำคำภาวนาที่คุณยายสอนก่อนนอนได้ทั้งชีวิต
ข้อคิดสำหรับพระศาสนจักร
พระศาสนจักรก็ต้องถามตัวเองเช่นกัน เรากำลังมองหาอะไร?
จำนวนคน? อาคารใหญ่? กิจกรรมมาก?
หรือกำลังสร้าง “ศิษย์แท้ของพระเยซูคริสต์”
พระศาสนจักรจะเข้มแข็ง ไม่ใช่เพราะมีงบประมาณมากที่สุด
แต่เพราะมีคนที่เห็นพระเยซูคริสต์เป็น “ไข่มุกล้ำค่า”
ทุกยุคสมัยที่พระศาสนจักรฟื้นฟู
เริ่มจากคนไม่กี่คน ที่ยอมขายทุกอย่างเพื่อพระเยซูคริสต์
นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา นักบุญชาร์ลส์ เดอ ฟูโก
ไม่มีใครเริ่มจากความร่ำรวย แต่เริ่มจากการพบ “สมบัติ”
อยากเล่าเรื่องให้ฟัง
มีมหาเศรษฐีคนหนึ่ง ชื่นชอบการประมูลของเก่า
วันหนึ่งมีการประมูลทรัพย์สินของคุณตาผู้ล่วงลับ
ของแต่ละชิ้นเริ่มต้นตั้งแต่หลักแสน
- แจกันโบราณ
- ภาพวาด
- พระเครื่อง
- เฟอร์นิเจอร์เก่า
คนแย่งกันยกป้ายประมูลอย่างคึกคัก แต่พอถึงของชิ้นสุดท้าย…
พิธีกรหยิบ นาฬิกาพกเก่า ๆ สนิมขึ้นทั้งเรือน
พิธีกรพูดว่า “เริ่มต้น…สิบบาท” ทั้งห้องหัวเราะ
“ใครจะเอาของพัง ๆ แบบนั้น” “สิบบาทยังแพงเลย”
ไม่มีใครยกป้าย พิธีกรเริ่มจะปิดการประมูล
ทันใดนั้น ชายชราผู้แต่งตัวธรรมดา ยกป้ายขึ้น
“สิบบาท” ทุกคนหัวเราะดังลั่น
“เอาไปเลย” “คนจนๆก็เหมาะกับของเก่าแบบนี้แหละ”
ชายชราค่อย ๆ รับนาฬิกามา เปิดฝาหลังเบา ๆ
แล้วใช้นิ้วกดปุ่มอะไรบางอย่าง เสียงดัง “แกร๊ก…”
ทันใดนั้น มีแผ่นกระดาษเล็ก ๆ หล่นออกมา เขาคลี่ออกอ่าน
แล้วรีบพูดกับพิธีกร “ขอให้ทุกคนหยุดก่อน”
ทุกคนงง พิธีกรถาม “เกิดอะไรขึ้น” ชายชราส่งกระดาษให้
พิธีกรอ่าน แล้วหน้าซีด…
จากนั้นประกาศเสียงดัง “ตามพินัยกรรมของผู้ตาย…” ทุกคนเงียบกริบ
พิธีกรอ่านต่อ “ผู้ใดซื้อนาฬิกาเรือนนี้ได้ จะได้รับมรดกทั้งหมดของข้าพเจ้า”
ทั้งห้องตกตะลึง เศรษฐีที่เพิ่งประมูลของไปหลายสิบล้าน…
ทรุดตัวลงนั่ง บางคนถึงกับร้องออกมาว่า “ไม่น่าเลย!”
ทุกคนมัวแต่มอง ราคาของนาฬิกา
แต่ไม่มีใครมองหา คุณค่าที่ซ่อนอยู่ภายในนาฬิกา
แล้วชายชราคนนั้นรู้ได้อย่างไร?
พิธีกรถามด้วยความสงสัย ชายชรายิ้ม แล้วตอบสั้น ๆ “ผมไม่ได้รู้หรอก…”
ทุกคนยิ่งงง ชายชราพูดต่อ “แต่เมื่อสี่สิบปีก่อน…ผมเป็นช่างซ่อมนาฬิกาให้เจ้าของคนนี้” “ผมจำได้ว่า…” “เขาเคยพูดว่า…” “ของมีค่าที่สุด มักถูกซ่อนในสิ่งที่คนส่วนใหญ่มองข้าม“
วันนี้ พระเยซูเจ้าตรัสว่า
“พระอาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในนา”
โลกสมัยนี้กำลังสอนให้เราดู ราคา
แต่พระเจ้าทรงสอนให้เราดู คุณค่า
ราคาติดป้ายได้ คุณค่าต้องใช้หัวใจส่องมอง
ข้อคิดสำหรับวันผู้สูงอายุ
บางครั้ง… ผู้สูงอายุก็เหมือนนาฬิกาเก่าเรือนนั้น
ผมหงอก, เดินช้า, จำอะไรไม่ค่อยได้, โลกจึงบอกว่า “หมดประโยชน์แล้ว”
แต่พระเจ้าตรัสว่า “ยังมีขุมทรัพย์อยู่ข้างใน”
ข้างในคือ ประสบการณ์, น้ำตาที่ผ่านชีวิต, ความอดทนอดกลั้น, ศรัทธาที่ไม่เคยเลิก, คำภาวนาที่ลูกหลานไม่เคยเห็น
หลายครอบครัวมัวแต่มอง “รอยเหี่ยวย่น”
แต่พระเจ้ากำลังมอง “ประวัติศาสตร์แห่งความรัก” ที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของท่าน
ข้อคิดอันทรงพลังของวันนี้
วันหนึ่ง… บ้านของเราทุกคน จะเหลือเพียงเก้าอี้ตัวเดิม…ไม้เท้าคู่เดิม…แว่นตาอันเดิม…และห้องที่เงียบลง วันนั้น…เราอยากจะยอมแลกเงินทั้งโลก
เพื่อได้ยินเสียงของคุณพ่อหรือคุณแม่เรียกชื่อเราอีกเพียงครั้งเดียว
ทว่า…จะไม่มีการประมูลครั้งนั้นอีกแล้ว เพราะ… ขุมทรัพย์ที่พระเจ้าประทานให้เรา ไม่ได้มีไว้ให้ประเมินราคา แต่มีไว้ให้รัก…ก่อนจะสายเกินไป
อาแมน
วิษณุ ธัญญอนันต์ เจ้าอาวาสวัดเซนต์จอห์น ลาดพร้าว กรุงเทพฯ
Homily for the 17th Sunday in Ordinary Time (Year A)
World Day for Grandparents and the Elderly,
Memorial of Saints Joachim and Anne
Readings: 1 Kings 3:5, 7–12; Romans 8:28–30; Matthew 13:44–52
The Treasure That Money Can Never Buy
Suppose God appeared to you today and said,
“Ask Me for one blessing, and I will grant it.”
What would you ask for?
Many of us might say:
“Lord, give me good health.”
“Help me become financially secure.”
“May my children succeed in life.”
“Bless me with a good career.”
“Free me from debt.”
Or perhaps, “Lord… let me win the lottery just once!”
But when God asked King Solomon the same question, his answer was completely different.
He prayed, “Give your servant an understanding heart.”
He did not ask for wealth.
He did not ask for power.
He did not ask for a long life.
He did not ask for victory over his enemies.
Instead, he asked for wisdom—the ability to distinguish right from wrong and to lead God’s people faithfully.
And because Solomon desired what truly mattered, God answered generously:
“Since you have not asked for riches or long life, I will give you wisdom—and much more besides.”
What a beautiful lesson!
Whenever we seek first what God considers truly important, He often gives us far more than we ever imagined.
Today’s Gospel tells two very simple stories.
One man discovers a hidden treasure buried in a field.
Another finds a pearl of extraordinary value.
Both men do something that seems almost unreasonable.
They sell everything they own. Why?
Because once they have found the real treasure, everything else suddenly becomes secondary.
That is exactly what Jesus wants us to understand.
The greatest problem in our lives is often not that we have too little.
The real problem is that we value the wrong things.
Our world constantly teaches us that
- popularity is more important than genuine friendship;
- money matters more than integrity;
- fame is greater than truth;
- success is more valuable than love.
But Jesus teaches something completely different.
He tells us that the Kingdom of God is worth giving up everything else for. Nothing compares with it.
Saint Paul gives us another extraordinary promise in today’s second reading:
“We know that all things work together for good for those who love God.”
Notice carefully what Paul does not say.
He does not say that everything that happens is good.
Pain is not good.
Illness is not good.
Loss is not good.
Suffering is not good.
Instead, Paul proclaims something even more hopeful:
God is powerful enough to transform even our darkest moments into blessings.
That is the hope of every Christian.
We do not believe in a God who prevents every storm.
We believe in a God who walks with us through every storm and leads us safely to the other side.
A Question for Our Time
Today’s world is filled with competition.
Children compete before they even begin elementary school.
Adults spend their entire lives competing.
Companies compete.
Nations compete.
Even artificial intelligence competes.
Everyone is running faster than ever before.
But today’s Gospel asks us a very important question:
Where are we running?
Because if we are running in the wrong direction,
the faster we go, the farther we move away from our true destination.
Many people today own larger houses,
yet their families grow smaller.
They carry more expensive smartphones,
yet spend less time talking to the people sitting beside them.
They possess more information than any generation before them,
yet often have less wisdom.
So Jesus asks each one of us today:
“What is the true treasure of your life?”
The Hidden Treasure Called Grandparents
Today, the Church invites us to celebrate not only the Word of God but also the World Day for Grandparents and the Elderly, together with the memorial of Saints Joachim and Anne, the grandparents of Jesus.
Interestingly, Sacred Scripture never records a single word spoken by Joachim or Anne.
Not one sentence.
Not one conversation.
Not one famous miracle.
Yet their influence changed the history of salvation.
Just imagine…
If Joachim and Anne had not lovingly raised their daughter Mary in faith…
Would the world ever have heard her courageous response to the angel?
“Behold, I am the handmaid of the Lord. Let it be done to me according to your word.”
Long before Mary became the Mother of the Savior,
she first learned how to trust God from those who quietly lived their faith every single day.
Sometimes the greatest teachers are not those who speak the loudest.
They are those whose lives become the lesson.
Our modern world celebrates what is new.
New technology.
New fashions.
New ideas.
New trends.
Everything seems to become outdated so quickly.
Yet the Church reminds us today that old does not mean useless.
A mighty tree stands because its roots run deep.
Young people are like the beautiful branches reaching toward the sky.
But grandparents are the roots hidden beneath the ground.
No one applauds the roots.
Few people even notice them.
Yet without the roots, the whole tree falls.
Our society often admires youthful energy.
God also treasures quiet wisdom.
Pope Francis repeatedly reminds us:
“A society that abandons its grandparents is a society without memory—and a people without memory has no future.”
How true those words are?
Older people are not simply individuals who used to contribute.
They still possess gifts that no one else can replace.
They carry the wisdom of experience.
The patience that has been tested by suffering.
The strength born from countless sacrifices.
The grace of forgiveness learned over many years.
And a faith refined through tears and perseverance.
A child may one day forget an entire classroom lesson.
But many adults still remember the simple bedtime prayer their grandmother taught them decades ago.
Those prayers continue to echo in their hearts long after many other memories have faded.
That is a treasure no university can award,
no government can manufacture,
and no amount of money can ever buy.
A Challenge for the Church
Today’s Gospel also challenges the Church herself.
What are we truly searching for?
Are we seeking larger buildings?
More activities?
Higher attendance?
Greater financial resources?
Or are we helping people discover Jesus Christ as the Pearl of Great Price?
The strength of the Church has never depended on impressive buildings or abundant budgets.
Her true strength has always been found in ordinary men and women whose hearts were completely captivated by Christ.
Whenever the Church has experienced renewal throughout history,
it almost always began with only a handful of believers who discovered the true Treasure.
Saint Francis of Assisi.
Saint Teresa of Calcutta.
Blessed Charles de Foucauld.
None of them began with wealth.
None relied on influence.
None sought worldly success.
They simply encountered Christ.
And after finding Him,
everything else became secondary.
Because once you have found the Treasure,
there is no reason to cling to what is merely temporary.
There is a profound question hidden within today’s Gospel.
It is not, “How much do you own?”
Nor, “How successful are you?”
Nor even, “How respected are you?”
The real question is this: “What is your greatest treasure?”
Because whatever we treasure most, that is where our heart will always be.
Allow me to share a story.
A wealthy businessman had a passion for collecting antiques.
One day, he attended an auction held to sell the belongings of a recently deceased elderly gentleman.
The room was filled with collectors.
One after another, valuable items were brought to the stage.
An elegant porcelain vase.
A beautiful oil painting.
Rare religious artifacts.
Antique furniture.
Each item sold for astonishing prices.
People eagerly raised their bidding paddles.
The atmosphere was electric.
Then came the final item.
The auctioneer lifted an old pocket watch.
Its case was scratched.
Its surface was rusty.
It looked completely worthless.
Smiling politely, the auctioneer announced,
“We’ll begin the bidding at ten dollars.”
The room burst into laughter.
“Ten dollars?”
“It’s not even worth that!”
“No one wants a broken watch!”
Silence.
No one raised a hand.
The auctioneer looked around one last time, preparing to close the sale.
Then, from the back of the room,
an elderly man quietly lifted his bidding card.
“Ten dollars.”
Laughter filled the hall again.
Someone whispered,
“Well… I suppose an old man should buy an old watch.”
Others chuckled.
The hammer fell.
“Sold.”
The old gentleman slowly walked to the front, received the watch, and gently opened its back cover.
He carefully pressed a tiny hidden button.
Click…
A small folded piece of paper slipped out.
He unfolded it.
Read it.
His eyes widened.
Immediately he turned to the auctioneer.
“Please…”
“Stop the auction.”
Everyone stared at him in confusion.
The auctioneer asked,
“What happened?”
Without saying a word, the old man handed him the note.
The auctioneer began reading.
Suddenly… His face turned pale.
The room became completely silent.
Then he read aloud:
“According to my Last Will and Testament, whoever purchases this pocket watch shall inherit everything I own.”
Complete silence.
The collectors froze.
The millionaire who had just spent millions of dollars on priceless antiques slowly sank back into his chair.
Someone covered his face.
Another whispered,
“We were looking at the price… but we never looked for the treasure.”
After a few moments, the auctioneer approached the old man.
“Sir…” “How did you know?”
The elderly gentleman smiled gently.
“Oh, I didn’t.”
The audience looked even more puzzled.
Then he continued,
“Forty years ago…”
“I was this man’s watchmaker.”
“I remember him telling me one day,
‘The greatest treasures are often hidden where most people never think to look.’“
My brothers and sisters,
That is exactly what Jesus is telling us in today’s Gospel.
“The Kingdom of Heaven is like treasure hidden in a field.”
The world teaches us to ask,
“How much is it worth?”
God teaches us to ask,
“What is its true value?”
Price is something you can place on a label.
Value can only be recognized by the heart.
Today’s elderly people often resemble that old pocket watch.
Their hair has turned gray.
Their steps have become slower.
Their memories may not be as sharp as they once were.
The world quietly concludes,
“Their best years are over.”
But God looks much deeper.
He still sees treasure.
Hidden inside are decades of sacrifice.
Untold tears.
Faith that has survived countless trials.
Forgiveness that has healed broken relationships.
Silent prayers offered for children and grandchildren who may never even know they were being prayed for.
Many families notice only the wrinkles.
God sees a lifetime of love written upon every line.
What appears old to the world is often precious in the eyes of Heaven.
Perhaps that is why Jesus so often chose people whom society overlooked.
Because Heaven has always recognized treasures
that earth fails to notice.
Before It Is Too Late
My dear brothers and sisters,
One day…
Every one of us will walk into a house that has become strangely quiet.
The familiar chair will still be there.
A walking stick may still be leaning against the wall.
A pair of reading glasses may still rest upon the table.
The room will look almost exactly the same.
But one voice will be missing.
The voice that once called our name.
The voice that prayed for us.
The voice that worried about us long after everyone else had gone to sleep.
And in that moment,
many people would gladly give away all the money they have ever earned…
just to hear their father or mother’s voice one more time.
Just once.
But there will be no auction for that.
No second chance.
No price high enough to buy back a single moment that has already passed.
Because some treasures were never meant to be purchased.
They were meant to be cherished.
While they were still with us.
That is why today’s Gospel is not merely about a treasure hidden in a field.
It is about learning to recognize the treasures that God has already placed in our own lives.
Perhaps the treasure is our faith,
which we have taken for granted.
Perhaps it is our family,
whose love we have overlooked.
Perhaps it is our parents,
whose sacrifices we never fully understood.
Perhaps it is our grandparents,
whose quiet prayers have protected us more than we will ever know.
Or perhaps… the treasure is Christ Himself,
waiting patiently to be discovered once again.
Every day the world asks us, “What does it cost?”
Jesus asks us something far more important: “What is it worth?”
The world measures success by possession.
- God measures life by love.
The world counts what we own.
- God treasures who we become.
The world applauds achievement.
- Heaven rejoices over holiness.
Perhaps that is why the Kingdom of God remains hidden from so many people.
Not because God hides it from us,
but because we are often looking in the wrong places.
We spend our lives searching for what shines,
while overlooking what is truly sacred.
We become experts at recognizing prices,
yet beginners at recognizing grace.
Today, Jesus gently invites each of us to stop searching for temporary treasures and begin searching for the only Treasure that lasts forever.
For when we discover Jesus Christ, we discover everything.
And when Jesus Christ becomes the greatest treasure of our lives,
nothing else needs to be feared,
because nothing — not suffering, not failure, not old age, not even death—
can steal away the inheritance He has prepared for those who love Him.
So today, before you leave this church,
take a moment to ask yourself just one question.
What is the greatest treasure of my life?
If your answer is Christ,
hold on to Him more tightly than ever before.
If your answer is something else,
perhaps today is the day to begin searching again.
Because the greatest tragedy in life
is not dying without money.
It is living without ever discovering the Treasure that God has been offering us all along.
May the wisdom of Solomon teach us to ask for what truly matters.
May Saints Joachim and Anne remind us that quiet faith can change generations.
May our grandparents know how deeply they are loved and appreciated.
And may each one of us have the courage
to sell everything that keeps us away from Christ,
so that we may possess the one Treasure
that no thief can steal,
no market can price,
and no death can ever take away.
Amen.
Msgr. Andrew Vissanu Thanya-anan
Parish Priest, Saint John Church
Ladprao, Bangkok
ช่องทางติดตามข้อคิดบทเทศน์ประจำวัน
ID Line : @vissanu201
https://lin.ee/6gZZDwO
รูปภาพ
