LEO XIV
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่สิบสี่
GENERAL AUDIENCE/การเข้าเฝ้าแบบทั่วไป
St Peter’s Square
Wednesday, 18 February 2026
ณ ลานหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตร นครรัฐวาติกัน
เมื่อวันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ 2026
Catechesis. The Documents of Vatican Council II. II. Dogmatic Constitution Lumen gentium. 1. The mystery of the Church, sacrament of the union with God, and the unity of all humanity
การเรียนคำสอนต่อเนื่อง : มองสภาสังคายนาวาติกันที่สองผ่านเอกสารของสภาสังคายนา II. สังฆธรรมนูญข้อเชื่อ Lumen Gentium ว่าด้วยพระศาสนจักร (1) ธรรมล้ำลึกของพระศาสนจักร ที่เป็น “ศีลศักดิ์สิทธิ์” แห่งความเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้า และความเป็นหนึ่งเดียวกันของมนุษยชาติทั้งมวล
Dear brothers and sisters, good morning and welcome!
เจริญพรมายังพี่น้องชายหญิงที่รัก อรุณสวัสดิ์และยินดีต้อนรับ
When the Second Vatican Council, whose documents are the focus of our [series of] catecheses, wanted to describe the Church, it was concerned first and foremost with explaining where her origins lie. In order to do so, in the Dogmatic Constitution Lumen gentium, approved on 21 November 1964, it drew the term “mystery” from the Letters of Saint Paul. By choosing this word, it did not intend to say that the Church is something obscure or incomprehensible, as is commonly thought when the word “mystery” is heard. It is exactly the opposite: indeed, when Saint Paul uses the word, especially in the Letter to the Ephesians, he wishes to indicate a reality that was previously hidden and is now revealed.
พวกเรากำลังเรียนคำสอนเรื่องเอกสารของสภาสังคายนาวาติกันที่สอง และเมื่อครั้งที่สภาสังคายนาต้องการจะพูดถึงพระศาสนจักร สิ่งที่สภาสังคายนาให้ความสำคัญสูงสุดเป็นอันดับแรก ก็คือการอธิบายเรื่องบ่อเกิดของพระศาสนจักร และในการทำเช่นนี้ สภาสังคายนาได้กล่าวในสังฆธรรมนูญข้อเชื่อ Lumen Gentium [ว่าด้วยพระศาสนจักร] ซึ่งรับรองเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1964 โดยใช้คำว่า “ธรรมล้ำลึก” ที่นำมาจากจดหมายของนักบุญเปาโล การที่สภาสังคายนาใช้คำนี้ไม่ได้หมายความว่าพระศาสนจักรเป็นสิ่งที่ลึกลับหรือไม่อาจทำความเข้าใจได้ตามความหมายปกติของคำว่า “ธรรมล้ำลึก” หากแต่แท้จริงแล้วเป็นไปในทางตรงกันข้าม เพราะเวลาที่นักบุญเปาโลใช้คำว่า “ธรรมล้ำลึก” โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจดหมายถึงชาวเอเฟซัส ท่านตั้งใจที่จะชี้ว่า [ธรรมล้ำลึก]เป็นความจริงที่เคยถูกซ่อนเร้น แต่บัดนี้ได้รับการเปิดเผยแล้ว
It refers to God’s plan, which has a purpose: to unite all creatures thanks to the reconciliatory action of Jesus Christ, an action that was accomplished through his death on the cross. This is experienced first of all in the assembly gathered for the liturgical celebration: there, differences are relativized, and what counts is being together because we are drawn by the Love of Christ, that broke down the wall of separation between people and social groups (cf. Eph 2:14). For Saint Paul, the mystery is the manifestation of what God wanted to achieve for the whole of humanity, and it is made known in local experiences, which gradually expand to include all human beings and even the cosmos.
[คำว่า “ธรรมล้ำลึก” ในที่นี้]กล่าวถึงแผนการของพระเจ้า ซึ่งมีวัตถุประสงค์ คือ การรวบรวมสิ่งสร้างทั้งหลายไว้เป็นหนึ่งเดียวกัน โดยอาศัยกิจการคืนดีที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงกระทำให้สำเร็จไปแล้วด้วยการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน [ความเป็นหนึ่งเดียวกัน]นี้เป็นสิ่งที่สัมผัสได้ เหนือสิ่งอื่นใด คือในยามที่ผู้คนมารวมตัวกันเพื่อประกอบพิธีกรรม ในที่นั้น ความแตกต่างทั้งหลายย่อมสำคัญน้อยลง เพราะสิ่งสำคัญในตอนนี้คือการที่ความรักของพระคริสตเจ้าได้ดึงดูดพวกเราให้มาอยู่ร่วมกัน ทั้งยังทำลายกำแพงที่กั้นระหว่างผู้คนและกลุ่มทางสังคมต่าง ๆ (เทียบ อฟ 2:14) สำหรับนักบุญเปาโล ธรรมล้ำลึกเป็นการแสดงออกถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะกระทำให้สำเร็จไปเพื่อมนุษยชาติทั้งมวล ทั้งยังเป็นสิ่งที่รับรู้ได้ผ่านการแสดงออกในที่ต่าง ๆ ซึ่งในที่สุดแล้วจะค่อย ๆ ขยายวงออกไปจนครอบคลุมมนุษย์ทุกคน และครอบคลุมแม้กระทั่งจักรวาลทั้งหมดด้วย
The condition of humanity is one of fragmentation that human beings are unable to repair, even though the tendency towards unity dwells in their heart. Jesus Christ’s action enters into this condition, and through the Holy Spirit, he overcomes the powers of division and the Divider himself. Gathering together to celebrate, having believed in the proclamation of the Gospel, is experienced as an attraction exerted by the cross of Christ, which is the supreme manifestation of God’s love. It is feeling called together by God: this is why the term ekklesía is used, that is, an assembly of people who recognise that they have been summoned together. So, there is a certain connection between this mystery and the Church: the Church is the mystery made perceptible.
มนุษยชาติมีสภาวะอย่างหนึ่ง คือ ความแตกแยก ซึ่งมนุษย์ไม่สามารถซ่อมแซมได้เอง แม้ว่าในใจของมนุษย์จะมีแนวโน้มที่ใฝ่หาความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอยู่ก็ตาม กิจการของพระเยซูคริสตเจ้าได้เข้ามา[แทรกแซง]ในสภาวะเช่นนี้ และอาศัยพระจิตเจ้า พระองค์ก็ได้ทรงเอาชนะพลังอำนาจทั้งหลายที่นำมาซึ่งความแตกแยก ทั้งยังได้ทรงเอาชนะ[ปีศาจ ซึ่งเป็น]ผู้บันดาลความแตกแยกอีกด้วย [ดังนั้น] เมื่อผู้คนที่เชื่อในพระวรสารที่ถูกนำไปประกาศแล้วได้มารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลอง นั่นก็ย่อมจะเป็นประสบการณ์แห่งการดึงดูดที่สำแดงผ่านทางไม้กางเขนของพระเยซูคริสตเจ้า ซึ่งเป็นการแสดงออกอย่างสูงสุดถึงความรักของพระเจ้า ประสบการณ์ที่ว่านี้ย่อมเป็นความรู้สึกว่าตนเองได้รับเรียกจากพระเจ้าให้มาอยู่ด้วยกัน ดังนั้น [พระศาสนจักร] จึงถูกเรียก[ในภาษากรีก]ว่า ekklēsia (เอกกลีซีอา) ซึ่งหมายความถึงที่ประชุมของบรรดาผู้คนที่ตระหนักว่าพวกตนถูกเรียกให้มาอยู่ด้วยกัน ธรรมล้ำลึกดังที่ได้กล่าวไปนี้จึงมีความเกี่ยวเนื่องกับพระศาสนจักร กล่าวคือ พระศาสนจักรเป็นธรรมล้ำลึกที่ถูกทำให้สัมผัสได้
Precisely because it is brought about by God, this convocation cannot be limited to a group of people, but rather is destined to become the experience of all human beings. Thus, at the beginning of the Constitution Lumen gentium, the Second Vatican Council states: “The Church is in Christ like a sacrament or as a sign and instrument both of a very closely knit union with God and of the unity of the whole human race” (no. 1). With the use of the term “sacrament” and the consequent explanation, it is intended to indicate that, in the history of humanity, the Church is an expression of what God wants to accomplish. By looking at the Church, therefore, to some extent we can grasp God’s plan, the mystery. In this sense, the Church is a sign. Moreover, the term “instrument” is added to the term “sacrament”, precisely to show that the Church is an active sign. Indeed, when God works in history, he involves the recipients of his action in his activity. It is through the Church that God achieves the aim of uniting people to himself and reuniting them with one another.
การเรียกนี้เป็นการเรียกของพระเจ้า จึงไม่สามารถจำกัดให้เป็นเรื่องของคนบางกลุ่มได้ หากแต่เป็นสิ่งที่มุ่งให้ผู้คนทั้งมวลได้เข้ามาสัมผัส ด้วยเหตุนี้ สภาสังคายนาวาติกันที่สองจึงได้กล่าวไว้ในข้อความท่อนแรกของสังฆธรรมนูญ Lumen Gentium ว่า “ในพระคริสตเจ้า พระศาสนจักรย่อมเป็นทั้งเครื่องหมายหรือศีลศักดิ์สิทธิ์และเครื่องมือ ทั้งสำหรับความเป็นเอกภาพที่สนิทแนบแน่นยิ่งกับพระเจ้า และสำหรับความเป็นเอกภาพของมนุษยชาติทั้งมวลด้วย” (ข้อ 1) การที่สภาสังคายนาใช้คำว่า “ศีลศักดิ์สิทธิ์” และได้อธิบายต่อไปเช่นที่ว่านี้ มาจากความมุ่งหมายที่จะชี้ว่า ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ พระศาสนจักรได้เป็นเครื่องแสดงออกถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะทำให้สำเร็จไป ดังนั้น เมื่อเรามองดูพระศาสนจักร เราก็จะสามารถรับรู้ได้ในระดับหนึ่งถึงแผนการของพระเจ้าซึ่งเป็นธรรมล้ำลึก ด้วยนัยเช่นนี้เองจึงกล่าวได้ว่า พระศาสนจักรเป็นเครื่องหมาย นอกจากนี้ หลังจากที่สภาสังคายนาได้ใช้คำว่า “ศีลศักดิ์สิทธิ์” ไปแล้ว ก็ยังกล่าวต่อไปว่า[พระศาสนจักรเป็น] “เครื่องมือ” เพื่อแสดงให้เห็นว่าพระศาสนจักรเป็นเครื่องหมายที่ดำเนินบทบาท[ของตนเอง] จริงทีเดียวว่า เวลาที่พระเจ้าทรงกระทำการสิ่งใดในประวัติศาสตร์ ก็ย่อมจะมีความเกี่ยวข้องกับผู้คนที่น้อมรับกิจการของพระองค์ พระเจ้าทรงอาศัยพระศาสนจักรเพื่อทำให้เป้าหมายของพระองค์ คือ การนำพาผู้คนให้มาเป็นหนึ่งเดียวกันกับพระองค์ และการบันดาลให้ผู้คนทั้งหลายเป็นอันหนึ่งเดียวกัน ได้สำเร็จลุล่วงไป
Union with God is reflected in the union of human beings. This is the experience of salvation. It is not a coincidence that point 48 in Chapter 7 of the Constitution Lumen gentium, dedicated to the eschatological nature of the pilgrim Church, describes the Church as a sacrament, with the specification “of salvation”: “Christ, having been lifted up from the earth has drawn all to Himself (cf. Jn 12:32). Rising from the dead (cf. Rom 6:9) He sent His life-giving Spirit upon His disciples and through Him has established His Body which is the Church as the universal sacrament of salvation. Sitting at the right hand of the Father, He is continually active in the world that He might lead men to the Church and through it join them to Himself and that He might make them partakers of His glorious life by nourishing them with His own Body and Blood”.
ความเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้าย่อมสะท้อนออกมาในเอกภาพระหว่างมนุษย์ทั้งหลาย นี่คือประสบการณ์แห่งความรอด จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่สังฆธรรมนูญ Lumen Gentium บทที่ 7 ข้อที่ 48 ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับจุดหมายปลายทางในโลกหน้าของพระศาสนจักรที่กำลังจาริก ได้กล่าวบรรยายไว้ว่า พระศาสนจักรเป็นศีลศักดิ์สิทธิ์ “แห่งความรอด” “เมื่อพระคริสตเจ้าทรงถูกยกขึ้นจากผืนแผ่นดินแล้ว พระองค์ก็ได้ทรงดึงดูดคนทั้งหลายมาหาพระองค์ (เทียบ ยน 13:32) เมื่อพระองค์ได้ทรงฟื้นคืนพระชนม์ชีพจากบรรดาผู้ตาย (เทียบ รม 6:9) พระองค์ก็ได้ทรงส่งพระจิตของพระองค์ ซึ่งเป็นพระจิตผู้บันดาลชีวิต ลงมายังบรรดาศิษย์ และอาศัยพระจิตเจ้านี้ พระองค์ก็ทรงสถาปนาพระกายของพระองค์ คือพระศาสนจักร ให้เป็นศีลศักดิ์สิทธิ์สากลแห่งความรอด เมื่อพระ[คริสตเจ้า]ประทับอยู่ ณ เบื้องขวาของพระบิดา พระองค์ก็ยังทรงกระทำกิจการอย่างต่อเนื่องในโลกนี้ เพื่อที่จะทรงนำผู้คนทั้งหลายมายังพระศาสนจักร และเชื่อมพวกเขาให้ใกล้ชิดสนิทกับพระองค์ผ่านทางพระศาสนจักร และเพื่อที่พระองค์จะทรงเลี้ยงดูเขาทั้งหลายด้วยพระกายและพระโลหิตของพระองค์เอง เพื่อที่เขาทั้งหลายจะได้เข้าส่วนในชีวิตอันรุ่งโรจน์ของพระองค์”
This text enables us to understand the relationship between the unifying action of the Pasch of Jesus, which is the mystery of the passion, death and resurrection, and the identity of the Church. At the same time, it makes us grateful to belong to the Church, the body of the risen Christ and the one people of God on pilgrimage through history, that lives as a sanctifying presence in the midst of a still fragmented humanity, as an effective sign of unity and reconciliation among peoples.
ข้อความนี้ทำให้เราได้เข้าใจถึงความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่างลักษณะเฉพาะของพระศาสนจักร กับปัสกาของพระเยซูเจ้า ซึ่งก็คือ การรับพระทรมาน การสิ้นพระชนม์ และการกลับคืนพระชนม์ชีพ อันเป็นกิจการที่บันดาลให้คนทั้งหลายเป็นหนึ่งเดียวกัน และในขณะเดียวกันก็ยังทำให้พวกเรารู้สึกขอบคุณที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพระศาสนจักร ซึ่งเป็นพระวรกายของพระคริสตเจ้าผู้กลับคืนพระชนม์ชีพ เป็นประชากรหนึ่งเดียวของพระเจ้าที่จาริกไปในประวัติศาสตร์และเจริญชีวิตอยู่เป็นเครื่องบันดาลความศักดิ์สิทธิ์ให้เกิดมีขึ้นท่ามกลางมนุษยชาติที่ยังคงแตกแยก และเป็นเครื่องหมายที่บันดาลผลแห่งความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและการคืนดีกันในท่ามกลางผู้คนทั้งหลาย
พระดำรัสของสมเด็จพระสันตะปาปาหลังการสอนคำสอน
I extend a warm welcome this morning to all the English-speaking pilgrims and visitors taking part in today’s Audience, especially those coming from England, Scotland, Ireland, Finland, the Netherlands, the Philippines and the United States of America. I greet in particular the students of the Loyola University of Chicago Rome Center. As we begin our Lenten journey today, let us ask the Lord to grant us the gift of true conversion of heart so that we may better respond to his love for us and share that love with those around us. Upon all of you and your families, I invoke the joy and peace of our Lord Jesus Christ. God bless you all!
พ่อขอส่งคำทักทายอย่างอบอุ่นแก่ผู้แสวงบุญและผู้มาเยือนที่พูดภาษาอังกฤษที่ได้มาหาพ่อในวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่มาจากอังกฤษ สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ ฟินแลนด์ เนเธอร์แลนด์ ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา พ่อขอส่งคำทักทายเป็นพิเศษแก่บรรดานักศึกษาจากศูนย์กรุงโรมของมหาวิทยาลัยโลโยลา เมืองชิคาโก [ประเทศสหรัฐอเมริกา] ขณะที่พวกเราเริ่มก้าวไปบนเส้นทางแห่งมหาพรต ขอให้พวกเราวิงวอนพระเจ้า ขอให้พระองค์โปรดประทานการกลับใจที่แท้จริง เพื่อที่เราทั้งหลายจะสามารถตอบสนองความรักของพระองค์ที่มีแก่พวกเราให้ได้ดียิ่งขึ้น และนำความรักนี้ไปแบ่งปันกับผู้คนรอบข้างด้วย พ่อขอให้ลูกทุกคนและครอบครัวของลูกจงได้รับความปีติยินดีและสันติสุขของพระเยซูคริสตเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทั้งหลาย ขอให้พระเจ้าโปรดทรงอวยพรลูกทุกคน
Il mio pensiero va infine ai giovani, ai malati e agli sposi novelli. All’inizio della Quaresima vi esorto a vivere con intenso spirito di preghiera questo tempo liturgico per giungere, interiormente rinnovati, alla celebrazione del grande mistero della Pasqua di Cristo, rivelazione suprema dell’amore misericordioso di Dio. A tutti la mia benedizione!
ท้ายสุด พ่อขอทักทายบรรดาเยาวชน บรรดาคนป่วย และคนที่เพิ่งแต่งงาน ในตอนนี้ที่เทศกาลมหาพรตได้เริ่มขึ้นแล้ว พ่อขอเชิญชวนให้ลูกทุกคนดำเนินชีวิตในช่วงเวลานี้ด้วยจิตวิญญาณแห่งการภาวนาอย่างร้อนรน เพื่อที่ลูกจะได้รับการฟื้นฟูจิตใจ และก้าวไปสู่การเฉลิมฉลองธรรมล้ำลึกอันยิ่งใหญ่แห่งปัสกาของพระคริสตเจ้า ซึ่งเป็นการเผยแสดงอันสูงสุดแห่งความรักที่เปี่ยมด้วยพระเมตตาของพระเจ้า พ่อขออวยพรลูกทุกคน
ใจความสรุปการสอนคำสอนของสมเด็จพระสันตะปาปา
Dear brothers and sisters, in our continuing catechesis on the Second Vatican Council, we have reflected upon various aspects of Divine Revelation. In particular, we have seen how God chose to reveal himself, making known the loving mystery of his divine plan to unite all people to him through his Son, Jesus Christ. Indeed, it is only within this mystery that we can understand both the origin and the mission of the Church. In this light, we turn today to consider Lumen Gentium, the Dogmatic Constitution on the Church, which presents the Church as both a sign and an instrument of this plan of salvation. A sign because the Church community makes the unity established by Christ through his Cross and Resurrection visible to the world today. An instrument because it is through the Church that God achieves his goal of uniting people to himself and bringing them together. As we journey through a world still marked by division, let us ask the Lord to continue to guide his Church in the mission of sanctification and reconciliation.
พี่น้องชายหญิงที่รัก ในการเรียนคำสอนต่อเนื่องเกี่ยวกับสภาสังคายนาวาติกันที่สอง พวกเราได้ไตร่ตรองถึงแง่มุมต่าง ๆ ของการเผยแสดงของพระเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราได้เห็นว่าพระเจ้าทรงเลือกที่จะเผยแสดงพระองค์เอง เพื่อทำให้เราได้รับรู้ธรรมล้ำลึกแห่งความรักในแผนการของพระองค์ ซึ่งก็คือ การรวมมนุษย์ทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์โดยอาศัยพระบุตร คือพระเยซูคริสตเจ้า แท้จริงแล้ว ธรรมล้ำลึกนี้เป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เราสามารถเข้าใจเกี่ยวกับทั้งบ่อเกิดและพันธกิจของพระศาสนจักร ในแง่มุมนี้ วันนี้เราจึงมาพิจารณาสังฆธรรมนูญข้อเชื่อ Lumen Gentium ว่าด้วยพระศาสนจักร ซึ่งนำเสนอพระศาสนจักรว่าเป็นทั้ง “เครื่องหมาย” และ “เครื่องมือ” ของแผนการแห่งความรอดนี้ พระศาสนจักรย่อมเป็น “เครื่องหมาย” เพราะพระศาสนจักรเป็นประชาคมแห่งความเชื่อที่ได้ทำให้ความเป็นหนึ่งเดียวที่พระคริสตเจ้าทรงสถาปนาขึ้นผ่านทางไม้กางเขนและการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ได้ปรากฏให้โลกปัจจุบันเห็นอย่างประจักษ์ชัด นอกจากนี้ พระศาสนจักรยังเป็น “เครื่องมือ” เพราะพระศาสนจักรเป็นหนทางที่พระเจ้าทรงกระทำให้เป้าหมายของพระองค์ คือ การรวบรวมมนุษย์ให้ใกล้ชิดสนิทเป็นหนึ่งเดียวพระองค์ และการนำพวกเขามาอยู่ร่วมกัน ได้สำเร็จลุล่วงไป ขณะที่พวกเรากำลังเดินทางอยู่ในโลกที่ยังคงมีความแตกแยก ขอให้เราวิงวอนต่อพระเจ้า ขอให้พระองค์โปรดทรงนำทางพระศาสนจักรของพระองค์ต่อไปในพันธกิจแห่งการบันดาลความศักดิ์สิทธิ์และการคืนดี
(วิษณุ ธัญญอนันต์ และวรินทร เติมอริยบุตร แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เก็บการสอนคำสอน General audience ของพระสันตะปาปาเลโอมาแบ่งปันและเพื่อการไตร่ตรอง)